تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۸۷

گر زان که خرد بیخودی افزا بودیکیفیت عشق او هم از ما بودی
از خویش تهی شدی گهر گر چو حباباو نیز حباب روی دریا بودی