شمارهٔ ۵۸۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به قدرت و ناتوانی اشاره می‌کند. اگر به افراد ضعیف کمک و عطا می‌شد، و اگر مقدورات بیشتری برای آن‌ها مهیا بود، آسمان هم به آن‌ها توجه می‌کرد. شاعر به نوعی آرزو می‌کند که اگر امکانات و فرصت‌ها به همگان داده می‌شد، زندگی بسیاری تغییر می‌کرد.
گر دونان را دست عطا می‌بودیوین فرض محال هم روا می‌بودی
هوش مصنوعی: اگر به افراد پایینمرتبه احسان و بخشش میکردی، این هم که چیزی محال است، پذیرفته می‌شد.
گردون نظری به زیردستان کردیگر ناخن پا، گره‌گشا می‌بودی
هوش مصنوعی: اگر آسمان به زیر دستان خود نگاهی میانداخت، حتی یک ناخن پا هم میتوانست گرهگشای مشکلات آن‌ها باشد.