شمارهٔ ۶۱۲
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی از اهل دانش و فضایل باشد اما دارای اخلاق نیکو نباشد، فضل او ارزش چندانی ندارد. شاعر از خود میپرسد که آسیب به اصل و ذات ارزشمند انسان چه سودی دارد، اگر فرد بیاخلاق و بدسرشت باشد، حتی در بهترین اوضاع نیز به ورطهی زشتی میافتد.
یابی چو ز اهل فضل، شخصی عاصینیکو نبود به فضل بی‌اخلاصی
هوش مصنوعی: اگر کسی از اهل علم و فضل، فردی نیکوکار و عاصی را بیابد، دانسته است که فضل بدون صداقت و اخلاق نیکو ارزشی ندارد.
خود گو که زیان به اصل گوهر چه رسدگر بدگهری پیشه کند غواصی
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که اگر کسی ذات و اصل خود را نادیده بگیرد و به کارهای نادرست و ناپسند روی آورد، آسیب و زیانی به جان و وجود او می‌رسد که قابل جبران نیست، حتی اگر در ظاهر به موفقیت‌هایی دست یابد. در واقع، زیان اصلی ناشی از عدم وفاداری به خویشتن و اصول خود است.