تناجی
خواجه عبدالله انصاری

شمارهٔ ۳۱

ز اول که مرا عشق نگارم بربودهمسایه به شب ز نالهٔ من نغنود
کم گشت کنون ناله که عشقم بفزودآتش چو همه گرفت کم گردد دود