شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این بیتها، شاعر به زیبایی آفرینش اشاره میکند و بیان میکند که حتی کوچکترین موجودات مانند مورچهها راز و شوقی در خود دارند. او از خداوند، خالق جلال، میخواهد که هیچکس را ناامید نکند، به ویژه کسانی را که به رحمت و لطف او نیازمندند.
با صنع تو هر مورچه رازی داردبا شوق تو هر سوخته رازی دارد
هوش مصنوعی: با هنر و خلاقیت تو، هر مورچهای داستانی پنهان دارد و هر دلی که سوخته است، از عشق تو رازی در دل دارد.
ای خالق ذوالجلال نومید مکنآنرا که بدرگهت نیازی دارد
هوش مصنوعی: ای خالق بزرگ و با جلال، ناامید نکن کسی را که به درگاه تو نیازمند است.