شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت کسی اشاره می‌کند که روزی از پرده بیرون خواهد آمد. او می‌داند که این ظهور، تأثیر عمیقی بر زمانه خواهد گذاشت و ممکن است دل‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار دهد و دلتنگی و احساسات عمیق ایجاد کند. شاعر به نوعی از قدرت و تأثیر زیبایی صحبت می‌کند و نگرانی‌اش را نسبت به اثرات آن بر روی دل‌ها ابراز می‌کند.
روزی که سر از پرده برون خواهی کرددانم که زمانه را زبون خواهی کرد
هوش مصنوعی: روزی که از پرده بیرون بیایی و ظهور کنی، میدانم که زمانه را خوار و ذلیل خواهی کرد.
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کردیارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زیبایی و جمال بیشتری به دست آوری، ای خدای بزرگ، چه دلهایی را خواهد شکست و چه خونهایی خواهد ریخت.