شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تلاش و همت خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زمانه به خوبی به زحمت او پاسخ داده و رازهایی را که در زندگی و جهان وجود دارد، برای او روشن شده‌اند. او همچنین به نوعی از ناتوانی یا محدودیت در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر جایی برای پرواز و آزادی وجود ندارد. این چهار خط، احساساتی از قدرت، کشف رازها و همچنین حس ناخوشایند محدودیت را به تصویر می‌کشد.
بر همت من زمانه را ناز نماندبر دیده من سپهر را راز نماند
هوش مصنوعی: به خاطر تلاش و ارادهام، زمانه نتوانسته بر من تاثیری بگذارد و آنچه که در آسمان و روزگار است، برای من پنهان نمیماند.
در پیکر طبل باز آواز نماندپرواز مکن که جای پرواز نماند
هوش مصنوعی: در بدن طبل هیچ صدایی باقی نمانده است، بنابراین تلاش نکن که پرواز کنی چون جایی برای پرواز وجود ندارد.