شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات متضادی سخن می‌گوید که در عشق تجربه می‌کند. در هنگام جدایی (هجر) با شرم و غم زندگی می‌کند، و در هنگام وصال (نزدیکی) از ترس از دست رفتن معشوق می‌سوزد. او توصیف می‌کند که حال پروانه در برابر شمع نیز مشابه است؛ پروانه فقط در وصال می‌سوزد و در جدایی نمی‌سوزد.
در هجر همی بسازم از شرم خیالدر وصل همی بسوزم از بیم زوال
هوش مصنوعی: در دوری از محبوب، با شرم و حیا زندگی میکنم و در نزدیکی او، به خاطر ترس از سرنوشت و از دست رفتن این لحظات، میسوزم.
پروانه شمع را همین باشد حالدر هجر نسوزد و بسوزد ز وصال
هوش مصنوعی: پروانه در غیاب شمع، فقط دچار درد و سوزش میشود، در حالی که در زمان وصال می‌سوزد و میسازد.