شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از گل‌هایی صحبت می‌کند که از باغ محبوبش چیده است و از درهایی که از لبان محبوبش به‌دست آورده، اشاره می‌کند. اما در نهایت، آن گلها به خواب و خاری در چشمش تبدیل می‌شوند و آن در نیز در اندیشه‌اش ناپدید شده است. شاعر بیان می‌کند که زیبایی‌های عشق، پس از مدتی به درد و اندوه تبدیل می‌شوند.
گلها که من از باغ وصالت چیدمدرها که من از نوش لبت دزدیدم
هوش مصنوعی: گل‌هایی که من از باغ عشق تو چیدم و نوشهایی که از لبان تو دزدیدم، یادآور لحظات شیرین و زیبای کنار توست.
آن گل همه خارگشت در دیده منآن در همه از دیده فرو باریدم
هوش مصنوعی: آن گل تمامی صورت زیبایش را در چشم من به خار تبدیل کرده است و من از آن در، تمام نگاههایم را فروکش کردهام.