شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به توصیف یک سرو زیبا و روان می‌پردازد که از او دور شده است. او احساس می‌کند که این سرو زیبایی‌اش را از جهان پنهان کرده و در نتیجه، نور و روشنی روز برای مردم آشکار نمی‌شود. شاعر با این بیان به اندوه و حسرت خود و دوری زیبایی‌ها اشاره می‌کند.
امروز گذشت بر من آن سرو روانپوشیده ز من روی فرو بسته دهان
هوش مصنوعی: امروز، آن دختر زیبا و لطیف که رویش را از من پنهان کرده و دهانش بسته است، از کنارم گذشت.
ابرار چه رخ مهر بپوشد ز جهانکی گردد نور روز بر خلق نهان؟
هوش مصنوعی: نیکان چگونه میتوانند چهرهی مهر را از دنیا بپوشانند؟ کی نور روز بر موجودات پنهان خواهد شد؟