شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به دوست خود میگوید که به تمام وجود او پی برده و از خلوص نیت سخن میگوید. او تاکید میکند که اگر دوست بتواند از خود برون بیاید و خود را پاک کند، ممکن است او (شاعر) به جای او قرار بگیرد و درک بهتری از وضعیتش پیدا کند.
ای دوست بجملگی ترا گشتم منحقا که درین سخن نه زرق است نه فن
هوش مصنوعی: ای دوست، حقیقتاً من تمام وجودم را برای تو وقف کردهام و در این گفتهی من هیچ گونه فریب یا حقهبازی وجود ندارد.
گر تو ز خودی خود برون جستی پاکشاید صنما بجای تو هستم من
هوش مصنوعی: اگر خود را از خودت جدا کنی و به نوعی آزاد شوی، ممکن است من به جای تو در درک و احساس تو قرار بگیرم.