شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که خود را به او نشان دهد، زیرا او را در دل و جانش حس می‌کند. با این حال، اگر محبوب او را در کنار خود نبیند و ارتباط نزدیک برقرار نشود، آن حس‌های عمیق هیچ معنا نخواهند داشت. شاعر به شدت longing و اشتیاق خود را برای دیدن محبوبش بیان می‌کند.
در چشم منی روی بمن ننمائیواندر دلمی هیچ بمن نگرائی
هوش مصنوعی: تو در چشم من هستی اما رویت را به من نشان نمیدهی و در دل من هستی اما هیچ توجهی به من نداری.
ای جان و دل و دیده و ای بینائیچون از دل و دیده در کنارم نائی
هوش مصنوعی: ای جان و دل و بینایی من، وقتی که از دل و چشمم دوری، چه بر من میگذرد!