شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به شهری اشاره میکند که همه افراد آن در خدمت و بندگی هستند و آشناهای متعددی دارد. او از خود میپرسد که من چه کسی هستم و چه ارزشی دارم، در حالی که در این دنیا افراد زیادی هستند که به عشق و محبت دچار شدهاند.
شهری همه بنده و رهیگان داریعالم همه پر ز آشنایان داری
هوش مصنوعی: شهر تو پر از افرادی است که بنده تو هستند و به نفع تو کار میکنند و در دنیای تو، همه جا پر از کسانی است که با تو آشنایی دارند و به نوعی با تو ارتباط دارند.
من خود چه کسم چه آید از خدمت منتو سوخته در جهان فراوان داری
هوش مصنوعی: من چه شخصیت خاصی هستم که بخواهم به تو خدمت کنم؛ تو که در این دنیا خیلیهای مثل من را به خاکستر نشاندی.