شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عاشقانه و مجنونانه ی شاعر می‌پردازد. او خود را مانند مجنون و معشوقش را مانند لیلی توصیف می‌کند. همچنین به تفاوت‌های اجتماعی و مالی میان خود و دیگران اشاره می‌کند، نشان می‌دهد که در نظر او، عشق و احساسات واقعی ارزشمندتر از ثروت‌های مادی هستند.
تولاله سرخ و لؤلؤ مکنونیمن مجنونم تو لیلی مجنونی
هوش مصنوعی: من مانند گل سرخ و مروارید پنهانی هستم، و تو لیلی هستی که من به عشق تو دیوانه شدهام.
تو مشتریان بابضاعت داریبا مشتریان بی بضاعت چونی
هوش مصنوعی: تو با افرادی که امکانات و ثروت دارند در ارتباطی، چطور با کسانی که امکانات ندارند برخورد میکنی؟