شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ظهور و زیبایی ماه اشاره می‌کند که با تابش زندگی‌بخش خود در آسمان، به آرامی در حال گردش است. اما پس از اینکه از حقیقت وجود خودش آگاه می‌شود، ناگهان غیبت می‌کند و پنهان می‌شود. این تغییر وضعیت نشان‌دهندهٔ جنبه‌ای از ناپایداری و عدم ثبات در جهان است.
ای ماه برآمدی و تابان گشتیگرد فلک خویش خرامان گشتی
هوش مصنوعی: ای ماه، تو برآمدی و درخشان شدی، در دور خود با زیبایی و ناز به حرکت درآمدی.
چون دانستی برابر جان گشتیناگاه فرو شدی و پنهان گشتی
هوش مصنوعی: وقتی که فهمیدی چقدر به جانت نزدیک است، ناگهان فرو رفتی و مخفی شدی.