شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که دل پاک و آگاهی به او عطا کند و در شب و سحر به او آرامش و عشق بدهد. او میخواهد که در مسیر خود، از خود بیخود شود تا بتواند به حقیقت و راه بهتری دست پیدا کند.
یارب دل پاک و جان آگاهم دهآه شب و گریه سحرگاهم ده
هوش مصنوعی: ای کاش دل پاک و جان آگاهی به من عطا کنی، ای کاش در شبها آه و در سحرها اشکی برای من بفرستی.
در راه خود اول ز خودم بیخود کنبیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی، ابتدا خودم را از خودم بیخبر کن. وقتی که از خودم بیخبر شدم، آنگاه مرا به راهی هدایت کن.