شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق و رازآلود است. گوینده در درونش گریهای دارد که نمیداند به خاطر حسرت یتیمان گریه کند یا به خاطر زیبایی و ناز خود. او میگوید این داستان، داستانی طولانی و پیچیده است.
الهی در سر گریستنی دارم و راز ندانم از حسرت گریم یا از ناز گریستن از حسرت بهر یتیم و گریستن شمع بهر ناز، از ناز گریستن چون بود این قصه ایست دراز
هوش مصنوعی: من در دل خود غم بزرگ و اشک فراوانی دارم، نمی‌دانم آیا به خاطر حسرت می‌گریم یا به خاطر زیبایی و ناز. اشک من به خاطر یتیمان است و نشان از درد دل آن‌هایی که بی‌پناه‌اند. اشک شمع نیز به خاطر عشق و زیبایی می‌ریزد. اینکه چگونه این داستان پیش می‌رود، داستانی است طولانی.