شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به درون‌نگری و تفکر دربارهٔ خویشتن و دیگران می‌پردازد. او می‌گوید وقتی به خود نگاه می‌کند، احساس می‌کند که هیچ‌کس به اندازهٔ او زار و بیچاره نیست. اما وقتی به دیگران نگاه می‌کند، در می‌یابد که هیچ‌کس بزرگوارتر از خود او وجود ندارد. این تضاد در احساسات خود را به خوبی نشان می‌دهد.
الهی گهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست، گهی بتو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست
هوش مصنوعی: مدت‌ها به خودم می‌نگرم و فکر می‌کنم آیا کسی وضعیت بدتری از من دارد؟ بعد نگاهی به تو می‌اندازم و می‌گویم آیا کسی از من بزرگ‌تر و باوقارتر است؟