شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خداوند عرض می‌کند که هیچ زبانی نمی‌تواند شکرگزاری حقیقی او را ادا کند و فضل و بخشش‌های او غیرقابل‌اندازه است. او از خدا می‌خواهد که راهی را به او نشان دهد که بهترین باشد. همچنین از خداوند درخواست می‌کند که بدنه‌ای از نعمت‌هایش به او بدهد تا بتواند در شکرگزاری‌اش موفق باشد.
الهی ادای شکر ترا هیچ زبان نیست و دریای فضل ترا هیچ کران نیست و سر حقیقت تو بر هیچکس عیان نیست، هدایت کن بر ما رهی که بهتر از آن نیست
هوش مصنوعی: پروردگارا، هیچ زبانی قادر به بیان شکرگزاری تو نیست و دریاهای رحمت تو حد و مرزی ندارند. حقیقت وجود تو بر هیچ کس آشکار نیست. ما را به راهی هدایت کن که از هر راه دیگری بهتر باشد.
یارب زره راست نشانی خواهماز باده آب و خاک جانی خواهم
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان، از باده به من نشانهای بده و از خاک و آب زندگی و جانم را بخواه.
از نعمت خود چو بهره مندم کردیدر شکر گزاریت زبانی خواهم
هوش مصنوعی: وقتی که تو مرا از نعمتهایت بهرهمند کردی، در برابر این نعمتها زبانی برای شکرگزاری از تو خواهم داشت.