شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این متن، گوینده به ضعف و ناتوانی خود در برابر خداوند اعتراف می‌کند و بیان می‌کند که هرچه که از جانب او بیفتد، چه درد باشد و چه راحتی، همه چیز از جانب او خوب است. او تأکید می‌کند که هدف اصلی انسان باید رضایت و خشنودی خداوند باشد و نباید به خوبی یا بدی امور توجه کند.
الهی بر عجز خود آگاهم و بر بیچارگی خود گواهم، خواست خواست تواست من چه خواهم
هوش مصنوعی: من به ناتوانی و بیچارگی خود واقفم و بر این موضوع شهادت میدهم، خواستههای من چیزی جز خواستههای تو نیست.
گر درد دهد بما و گر راحت دوستاز دوست هر آنچیز که آید نیکوست
هوش مصنوعی: اگر ما را دردی برسد یا رنجی بکشد، و یا خوشی و راحتی از دوست بیاید، هر چیزی که به ما برسد، در نهایت خوب است.
ما را نبود نظر بخوبی و بدیمقصود رضای او و خشنودی اوست
هوش مصنوعی: ما به خوبی و بدی چیزی اهمیت نمیدهیم؛ هدف ما تنها خوشنودی و رضایت اوست.