شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند کرده و می‌گوید که اگر جسم انسان گناهکار باشد، دل او مطیع و فرمان‌بردار است. همچنین، اگر بنده‌ای خطا کرده باشد، لطف و رحمت خداوند به عنوان شفاعت‌کننده به او کمک می‌کند. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که کرم و احسانش همیشه بر بندگانش جاری باشد و از او می‌خواهد که در مورد گناهان بندگانش سخت‌گیری نکند، چرا که او داوری بخشنده و رحیم است.
الهی اگر تن مجرم است دل مطیع است و اگر بنده بد کار است کرم تو شفیع است
هوش مصنوعی: خداوندا، اگر جسم من گناهکار است، دل من تسلیم توست و اگر بندهات غلطی کرده، رحمت تو میانجی من است.
بادا کرم تو بر همه پایندهاحسان تو سوی بندگان آینده
هوش مصنوعی: باشد که مهربانی تو بر همه باقی بماند و نیکوییهای تو به سمت بندگان آینده ادامه یابد.
بر بنده خود گناه را سخت مگیرای داور بخشنده بخشاینده
هوش مصنوعی: ای داور مهربان، لطفاً خطای بندگانت را به سختی ننگر، زیرا تو بخشنده و رحمنواز هستی.