شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این متن به نوعی به توحید و قدرت الهی اشاره دارد. نویسنده خداوند را توانا و سررشته‌دار همه امور جهان می‌داند. او به قدرت الهی بر سرکشان و جباران اشاره کرده و به این نکته اشاره می‌کند که خداوند در دنیا و آخرت، سلطنت و حکمرانی دارد. همچنین به عبودیت و عذرخواهی عبدالله اشاره می‌کند که او عذر خود را به درگاه خداوند می‌آورد اما در واقع عذر نمی‌خواهد، نشان‌دهنده تسلیم و اعتراف به قدرت الهی است.
الهی ای آنکه گردون رام تقدیر تو است و رقبه عالمیان مسخر تدبیر تو است و سر سرکشان بسته تو و جباران شکسته تو و دوزخ زندان تو و فردوس بستان تو و در آسمانها سلطان تو و زمین بحکم و فرمان تو، در دلها پنهان تو، در آخرت عیان تو که عبدالله عذر بکاست اما عذر نخواست
هوش مصنوعی: خدای بزرگ، تویی که دنیا تحت تقدیر و فرمان توست و همه موجودات به تدبیر تو وابستهاند. تو آن کسی هستی که سرکشان را به بند کشیدهای و ظالمین را شکست دادهای. دوزخ، زندان توست و بهشت، باغ تو. در آسمانها تو سلطنت میکنی و زمین به اراده تو اداره میشود. تو در دلها نهفتهای و در آخرت خود را آشکار خواهی کرد. هرچند عبدالله عذر خود را بیان کرد، اما از تو عذری نخواست.