شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی دعا و ندا از سوی گوینده است. او از خداوند می‌خواهد که اگر این احساس عمیق و گریه‌اش ناشی از ادعا و بزرگ‌نمایی است، مجازاتش را بفرستد. اگر این احساسی که دارد واقعی نیست، باز هم او را به جای خود برگرداند. اما اگر این احساس واقعی و صادقانه است، درخواست وفا و پاسخ از جانب خداوند را دارد.
به‌طور کلی، این شعر به جستجوی حقیقت و صداقت در روابط الهی اشاره دارد.
الهی اگر این آه از ما دعوی است تو سزای آنی، اگر لاف است بجای آنی، اگر صدقست وفای آنی
هوش مصنوعی: ای خدا، اگر این آهی که از دل ما برمی‌خیزد به معنای دعوا و ادعاست، سزاوارش تو هستی. اگر تنها خیالی است و توهمی در کار است، پس به جای آن جواب و پاسخ‌گو تویی. و اگر این آه حقیقت دارد، پس وفا و پشتیبانی از آن نیز بر عهده توست.