شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: این متن به نوعی دعا و ندا به خداوند است که در آن شاعر به احساسات متضاد خود اشاره می‌کند. او از خدا می‌خواهد که آیا این دشواری‌ها نشانه‌ای از نزدیکی به اوست یا نشانه‌ای از روز قیامت. شاعر به مهربانی و بردباری خداوند تأکید می‌کند و ابراز می‌کند که حتی اگر همه افراد دنیا دشمن او شوند، با وجود خداوند، او این را تحمل می‌کند، زیرا وجود خدا برایش کافی است.
خدایا این نشان قربت است؟ یا محض رستاخیز؟ هرگز بشارت ندیدم تهدیدآمیز ای مهربان بردبار، ای لطیف نیک بار، آمد بدرگاه، خواهی به ناز دار و خواهی خوار دار
هوش مصنوعی: خدایا، آیا این علامت دوری از توست؟ یا فقط نشانه‌ای از روز قیامت؟ هرگز بشارت خوبی از تو ندیدم، ای مهربان و بردبار، ای لطیف و نیکوکار. آمدهام به درگاهت، اگر بخواهی مرا با ناز پذیرا باش و اگر بخواهی خوارم کن.
گر شوند این خلق عالم سربسر خصمان منمن روا دارم نگارا چون تو باشی آن من
هوش مصنوعی: اگر تمام مردم جهان دشمنان من شوند، من مشکلی ندارم، زیرا اگر تو در کنارم باشی، همه چیز برایم خوب است.