شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و پیغام الهی اشاره می‌کند که جانها را اسیر خود کرده است. عارفان در جستجوی این عشق به دام آن گرفتار شده‌اند و مشتاقان شاد و مست از نیکی‌های الهی هستند. کسی که از این جام عشق بنوشد یا در این راه قدمی بردارد، دلش به نور الهی روشن می‌شود و روحش زنده می‌گردد. در لحظاتی، آن شخص در حیرت و شهود جلال الهی غرق می‌شود و در لحظاتی دیگر، در لطافت و زیبایی وجود الهی فرو می‌رود.
الهی بنام تو جانها اسیر پیغام تو، عارف افتاده بدام تو، مشتاقان مست مهر از جام تو خوشا بحال کسی که از این جام شربتی چشید یا در این راه منزلی برید، دل وی بنور حق افروخته و بروح انس زنده و بفر وصال فرخنده، گهی در حیرت شهود مکاشف جلال، گهی در بحر وجود غرقه لطف و جمال
هوش مصنوعی: ای پروردگار، با نام تو جانها در پی پیام تو گرفتارند. عارفان در دام عشق تو افتادهاند و مشتاقان مست از محبت تو، خوشا به حال کسی که از این جام عشق ذرهای چشیده یا در این راه قدمی بر داشته است. دل او با نور حق روشن و روحش زنده است و در وصال تو خوشبخت شده است. گاهی در حیرت شهود جلال توست و زمانی در دریای وجود غرق در لطف و زیبایی تو.