شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از خداوند می‌خواهد که لحظه‌ای از زندگی‌اش را به او ببخشد و به او نزدیک‌تر شود. او از انتظار طولانی برای تحقق وعده‌های الهی شکایت دارد و آرزوی روزی را می‌کند که الهی را در کنار خود حس کند. شاعر به تردیدها و سختی‌های انتظار اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد تا این انتظار را خاتمه بخشد.
خداوندا چند خوانی و رانی، بگداختم در آرزوی روزی که در آن روز تو مانی، تا کی افکنی و برگیری، این چه وعده است بدین درازی و بدین دیری؟
هوش مصنوعی: خدایا، تو چند بار به من توجه میکنی و سپس مرا فراموش میکنی؟ من در آرزوی روزی هستم که در آن روز تو به یاد من خواهی بود. تا چه زمانی باید منتظر بمانم؟ این چه وعدهای است که اینقدر طولانی و بیپاسخ مانده است؟