شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از جستجوی الهی صحبت میکند. او در گذشته به دنبال خدا بوده و در این جستجو خود را پیدا کرده است، اما اکنون که در پی شناخت خود است، خدا را مییابد. در نهایت، به این نتیجه میرسد که عشق و یاد خداوند، همیشه در زندگیاش حاضر و ملموس است.
الهی روزگاری تو را می جستم خود را مییافتم، اکنون که خود را می جویم تو را مییابم، ای محب را یاد و انس را یادگار، چون حاضری این جستن بچه کار؟
هوش مصنوعی: در روزگاران گذشته، من به جستجوی تو میرفتم و خود را مییافتم. اما اکنون که به دنبال خودم هستم، تو را مییابم. ای عشق و یادگار انس، وقتی تو در کنارم هستی، این جستجو چه معنایی دارد؟