شمارهٔ ۲۳۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عارف به خداوند است. عارف با نور الهی آشناست و از عشق الهی سوخته و بی‌وقفه به آن متصل است. برای او، جهان و همه چیز در خدمت عشق به معشوق است و اگر معشوقی وجود نداشته باشد، قبله او همان مسیر عشق است. در واقع، همه چیز در نظر عاشق به عشق و وصال معشوق تعلق دارد.
الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند در آتش مهر میسوزد و از نار باز نمی پردازد
هوش مصنوعی: عارف الهی تو را با نور خود میشناسد و نمیتواند از وجودت جدا شود. در آتش عشق تو میسوزد و هرگز از این آتش فرار نمیکند.
این جهان و آن جهان و هر چه هستعاشقان را روی معشوق است و بس
هوش مصنوعی: این دنیا و آن دنیا و تمام چیزهایی که وجود دارند، فقط برای عاشقان جذابیت دارد و همه چیز در خاطر آنها معشوق است و هیچ چیز دیگری برایشان اهمیت ندارد.
گر نباشد قبله عالم مراقبله من کوی معشوقست و بس
هوش مصنوعی: اگر در عالم، کسی را جز معشوق خود نداشته باشم، پس قبله و راهنمای من تنها کوی اوست و بس.