شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: این شعر بیان کننده عمق عشق و وابستگی شخص به معشوق خود است. شاعر می‌گوید که هیچ چیز و هیچ کسی را به اندازه عشق معشوقش نمی‌تواند ارزشمند بداند. او از اینکه عشقش را با چیزی مانند مهر خاتم یا ارتباط با مسیح مریم مبادله کند، ابراز نومیدی می‌کند و حتی نمی‌تواند عشق خود را با تمام زیبایی‌های دنیا معامله کند. در نهایت، او تأکید می‌کند که حتی یک لحظه غم معشوقش برای او ارزشمندتر از همه چیز در دو جهان است.
مهر تو به مهر خاتم ندهموصلت بدم مسیح مریم ندهم
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو را به هیچ چیز دیگری که ارزشمند باشد، نمیدهم؛ حتی اگر بخواهم به چیزی به ارزش ارتباط با روحالله، مانند مسیحی که بر مریم نازل شده، نزدیک شوم.
عشقت به هزار باغ خرم ندهمیک دم غم تو بهر دو عالم ندهم
هوش مصنوعی: عشق تو را به هزار باغ سرسبز نمیدهم و حتی یک لحظه ناراحتیات را برای دو جهان هم عوض نمیکنم.