شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که با نشانههایش به بینندگان نشان دهد و به خاطر نام او، زندگی را تجربه کنند. او از فضل و مهربانی خداوند شاد و سرمست است و احساس میکند که در دام عشق او گرفتار شده است.
الهی به نشانت بینندگانیم، به نامت زندگانیم، بفضلت شادانیم، به مهرت نازانیم از جام مهر تو مست مائیم، صید عشق تو در دام مائیم
هوش مصنوعی: ای خدای من، به خاطر نشانههایت ما بینندگان تو هستیم. به خاطر نامت زندگی میکنیم و به لطف تو در شادی به سر میبریم. به مهر و محبت تو دل بستهایم و از شراب عشق تو سرمستیم. ما در دام عشق تو گرفتاریم.