شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دردی که از حسرت و غم در دل دارد اشاره میکند. او میگوید که این بدن به درد و رنج دچار است و قلبش مملو از محنت میباشد. شاعر از خداوند طلب کمک میکند و میپرسد که چرا به او راهی برای رهایی از این درد نیست.
الهی این تن کان حسرت است و دل من مایه درد و محنت، می نیارم گفت کاین همه چرا بهره من نه دست رسد مرا بر کان چاره من
هوش مصنوعی: ای خداوند، این جسم من پر از حسرت است و دل من مملو از درد و رنج است. نمیتوانم بگویم که چرا این همه درها به روی من بسته است و چرا راه حلی برای مشکلاتم پیدا نمیکنم.