شمارهٔ ۲۷۳
هوش مصنوعی: شاعر بیان میکند که تنها در پناه خداوند احساس امنیت و آرامش دارد و وابسته به اوست. او به ظاهر ادعای ایمان دارد ولی در باطن تسلیم خداوند است. از هیچ خصم یا دشمنی هراسی ندارد و اگر دلش سوالی بپرسد، به خاطر نقش بندگیاش، نمیتواند جواب دهد.
الهی دانی که بی تو هیچکسم، دستم گیر که در تو رسم، بظاهر قبول دارم بباطن تسلیم، نه از خصم باک دارم و نه از دشمن بیم، اگر دل گوید چرا؟ گویم سرافکنده ام و اگر خرد گوید چرا جواب دهم که من بنده ام
هوش مصنوعی: ای خدا می‌دانی که بدون تو هیچ چیزی نیستم، مرا یاری کن تا به تو نزدیک شوم. در ظاهر ایمان دارم اما در باطن خود را تسلیم تو کرده‌ام. نه از دشمنی می‌ترسم و نه از خصم. اگر دلم از من بپرسد چرا، می‌گویم که شرمنده‌ام و اگر عقل از من بپرسد چرا، چه پاسخی بدهم جز اینکه بگویم من بنده‌ام.