مناجات شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف خداوند میپردازد و بیان میکند که او نه به زمان وابسته است و نه به مکان. خداوند بینیاز و بیمانند است و جایگاه او در دل جانهاست. در واقع، زندگی حقیقی متعلق به چیزی است که خداوند است.
الهی! در جلال، رحمانی، در کمال، سبحانی؛ نه محتاج زمانی، و نه آرزومند مکانی، نه کس به تو ماند و نه به کسی مانی، پیداست که در میان جانی، بلکه جان زنده به چیزی است که تو آنی.
هوش مصنوعی: خدای بزرگ و عالی، سرشار از رحمت و عظمت، نه به زمان وابستهای و نه به مکان نیاز داری. هیچکس نمیتواند به تو شبیه باشد و تو نیز به کسی شبیه نیستی. واضح است که تو در دل همه وجود داری و روح زنده به چیزی است که تو هستی.