مناجات شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که یادآوری خداوند و حقیقت وجودی انسان بسیار مهم است. شاعر اشاره می‌کند که یاد خداوند و فراموش نکردن زندگی، به نوعی کسب و کار معنوی است و زندگی واقعی در فراتر از دو جهان مادی قرار دارد. به عبارتی، یاد خدا و حقیقت وجودی، اساس زندگی روحانی و معنوی انسان را تشکیل می‌دهد.
الهی! چه یاد کنم که خود همه یادم، من خرمن نشان خود فراباد دادم، یادکردن کسب است و فراموش نکردن زندگانی، زندگانی وراء دو گیتی است و کسب چنان که دانی.
هوش مصنوعی: خدایا! چه چیزی را به یاد آورم که تو خود همه یادها هستی. من تمام تلاش خود را برای نزدیک شدن به تو انجام دادهام. به یاد آوردن تو کسبی ارزشمند است و فراموش نکردن زندگی، بسیار مهم است. زندگی فراتر از دو جهان مادی است و کسب معرفت و آگاهی، همانطور که میدانی، اهمیت دارد.