مناجات شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به تأمل در رابطه خود با خداوند می‌پردازد. او از زمان‌هایی یاد می‌کند که مدت‌ها به یاد خدا و کسب معرفت او مشغول بوده و پس از مدتی به یاد خود افتاده است. اکنون که به شناختی از یاد خدا رسیده است، در سکوت و خضوع به خود می‌اندیشد و به این می‌اندیشد که او در چه مرتبه‌ای قرار دارد. شاعر همچنین از احساسات عمیق خود نسبت به یاد و آشنایی با خداوند سخن می‌گوید.
الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د بشناختم خاموشگردیدم، چون من کیست که این مرتبت را بسزیدم، فریاد از یاد باندازهٔ دیدار بهنگام و از آشنایی به نشان و دوستی به پیغام.
هوش مصنوعی: مدتی به یاد تو مشغول بودم، سپس مدتی هم به خودم مغرور شدم. حالا که یاد تو را شناختم، دیگر سکوت اختیار کردهام. آیا من کیستم که لیاقت چنین مقام و جایگاهی را داشته باشم؟ فریاد از این که یاد تو به اندازه دیدار در لحظه و از آشنایی به واسطه نشانه و دوستی به شکل پیام است.