مناجات شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر نوعی عشق و نزدیکی عارفانه به خداوند است. شاعر می‌گوید هنگامی که به خداوند نزدیک شده، از دنیا و مخلوقات آن دور شده و به شیدایی دست یافته است. او نه به دنبال زندگی جاودان، نه لذت‌های دنیوی و نه آرامش برای خود است، بلکه تنها خواسته‌اش جلب رضایت خداوند است.
الهی تا بتو آشنا شدم، از خلق جدا شدم، در دو جهان شیدا شدم، نهان بودم و پیدا شدم
هوش مصنوعی: زمانی که به تو نزدیک شدم، از مردم دور شدم و در این دو جهان، شاداب و سرمست شدم. قبلاً در خفا بودم و حالا پیدا شدهام.
نی از تو حیات جاودان می خواهمنی عیش و تنعم جهان می خواهم
هوش مصنوعی: من از تو زندگی جاویدان نمیطلبم و نه از لذتها و خوشیهای دنیا.
نی کام دل و راحت جان می خواهمهر چیز رضای تُست آن می خواهم
هوش مصنوعی: من آرامش دل و راحتی جانم را میخواهم و هر چیزی که مورد پسند توست، همان را میطلبم.