مناجات شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان بیچارگی و عجز خود می‌پردازد و می‌گوید که خواسته‌های او در برابر اراده خداوند هیچ است. او می‌پذیرد که هر چه از دوست (خدا) برسد، چه درد باشد و چه راحت، نیکوست. شاعر تأکید می‌کند که نگرانی از خوبی یا بدی ندارد و تنها هدفش جلب رضایت و خشنودی خداوند است.
الهی بر عجز خود آگاهم و بر بیچارگی خود گواهم ف خواست خواست تو است من چه خواهم.
هوش مصنوعی: خدایا، من به ناتوانیام آگاه هستم و به پریشانیام گواهی میدهم. خواسته‌های تو برای من اهمیت دارد و من چه خواستهای دارم.
گر درد دهد به ما و گر راحت دوستا ز دوست هر آن چیز که آید نیکوست
هوش مصنوعی: اگر دوست ما درد بدهد یا آرامش، باید بدانیم که هر چیزی که از او به ما برسد، خوب است.
ما را نبود نظر به خوبی و بدیمقصود رضای او و خشنودی اوست
هوش مصنوعی: ما به خوبی و بدی توجهی نداریم، هدف ما فقط جلب رضایت و خوشنودی اوست.