مناجات شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر با حالتی انکساری و خضوع به خداوند مراجعه میکند و از او میخواهد که به درگاهش با محبت و رحمت بنگرد. او از شرم و خجالت خود سخن میگوید و به گناهانش اعتراف میکند، در حالی که میداند خداوند بر همه چیز تواناست و میتواند او را بخشیده و مورد لطف قرار دهد.
الهی بروز کار آمدم بنده وار با لب پُر توبه و زبان پُر استغفار، خواهی بکرم عزیز دار خواهی خوار که من خجلم و شرمسار و تو خداوندی و صاحب اختیار.
هوش مصنوعی: ای خدا، من با حالتی بندگی و با لبانی پر از توبه و زبانی پر از طلب آمرزش، به درگاه تو می‌آیم. اگر بخواهی مرا در مقام عزیز و محترم قرار دهی، این را می‌پذیرم و اگر بخواهی مرا خوار کنی، نیز تسلیم هستم. زیرا من در برابر تو خجالت‌زده و شرمنده‌ام و تو خدای بزرگ و صاحب اختیار هستی.