مناجات شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند می‌خواهد که چهره‌اش را به او نشان دهد تا دیگر به چهره‌های دیگر نگاه نکند و همچنین درخواستی دارد که درهای رحمتش را باز کند تا کسی به او احساس ناکامی نکند. دل او همواره به یاد رضا و خشنودی خداوند می‌زند و زندگی‌اش برای اوست. همچنین، اگر بر خاک او گیاهی بروید، بوی وفای خداوند را خواهد داد.
الهی روی بنما تا در روی کسی ننگریم و دری بگشی تا بر در کس نگُذریم.
هوش مصنوعی: ای خدا، چهرهات را به ما نشان بده تا دیگر به چهره هیچکس نگاه نکنیم و در دلت را بگشا تا ما هم بر در کسی نرویم.
پیوسته دلم دم ار رضای تو زندجان در تن من نفس برای تو زند
هوش مصنوعی: دل من همیشه به یاد توست و وجودم زنده است به خاطر تو.
گر بر سر خاک من گیاهی رویداز هر برگی بوی وفای تو زند
هوش مصنوعی: اگر بر روی خاک من گیاهی بروید، از هر برگ آن بوی وفای تو به مشام خواهد رسید.