مناجات شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به توصیف قدرت و عظمت الهی می‌پردازد و از این می‌گوید که خداوند از هیچ، همه چیز را خلق کرده و از هر چیزی، به هیچ تبدیل می‌کند. او عشق و devotion خود را به خداوند ابراز کرده و تصریح می‌کند که هیچ‌کس دیگری برایش اهمیت ندارد و دلش فقط جای خداوند است. به عبارت دیگر، همه عشق و توجه او معطوف به خداوند است و قلبش تنها برای خداوند جا دارد.
الهی از هیچ همه چیز توانی و از همه چیز به هیچ نمایی که گویم چنین یا چنانی تو آفرینندهٔ این و آنی.
هوش مصنوعی: ای خدا، تو از هیچ، همه چیز را به وجود میآوری و از هر چیزی، به هیچ تبدیل میکنی. که بگویم تو چنین هستی یا چنان، تو خالق همه چیز هستی.
ما را سرو سودای کس دیگر نیستاز عشق تو پروای کس دیگر نیست
هوش مصنوعی: ما فقط به عشق تو فکر میکنیم و به هیچ چیز و هیچ کس دیگری اهمیت نمیدهیم.
جُز تو دگری جای نگیرد در دلدل جای تو شد جای کس دیگر نیست
هوش مصنوعی: جز تو هیچ کس دیگری در قلب من جا نمیگیرد؛ دل من فقط متعلق به توست و جایی برای کسی دیگر ندارد.