مناجات شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و جستجوی الهی سخن می‌گوید. او به دنبال یافتن حقیقتی است که با دیده دلش می‌بیند و می‌خواهد بداند که چه چیزی را جستجو می‌کند. عشق به معشوق به قدری برایش مهم است که حتی در زندگی و مرگ، غم او را از دیگران پنهان نمی‌کند و تا زمانی که زنده است، غم معشوق را به دوش می‌کشد.
الهی یافته می جویم، با دیده ور میگویم چه جَویم که دارم ف که بینم چه گویم، شیفتهٔ این جست و جویم، گرفتار این گفت و گویم
هوش مصنوعی: به دنبال حقیقت هستم و با نگاهی آگاهانه میطلبم که چه چیزی را جستجو کنم، زیرا در دل حس میکنم که باید چه بگویم. شیفتهٔ این کاوش و جستجو هستم و درگیر این تبادل نظر و گفتگو شدهام.
تا جان دارم غم تو را غمخوارمبی جان غم عشق تو به کس نسپارم
هوش مصنوعی: هر زمان که زندهام، به فکر تو خواهم بود و غم تو را تحمل میکنم. حتی اگر بیجان شوم، هرگز غم عشق تو را به دیگران نخواهم سپرد.