مناجات شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عظمت و پایداری الهی می‌پردازد و می‌گوید که عنایت خداوند مانند کوه ثابت و پایدار و فضل او مانند دریا وسیع و بی‌پایان است. هیچ‌کدام از این‌ها فرسوده نمی‌شوند یا کم نمی‌گردند. بنابراین، کسی که به خداوند یکتا و دوست خود ایمان دارد، خوشبخت و شاد است.
الهی عنایت تو کوه است و فضل تو دریا، کوه کی فرسود و دریا کی کاست، عنایت تو کی جست و فضل تو کی وا خواست، پس شادی یکی است که دوست یکتاست.
هوش مصنوعی: خداوندا، لطف تو مانند کوه است و نعمتهای تو مانند دریا. کوه چه زمانی از بین رفته و دریا چه زمانی کم شده است؟ لطف تو چه زمانی جستجو شده و نعمتهای تو چه زمانی خواسته شده است؟ بنابراین، شادی واقعی این است که به دوستی با یکتای محبوب بپردازیم.