مناجات شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: در این متن، گویا شاعر به بررسی فرآیند یادگیری و تحول درونی خود می‌پردازد. او اشاره می‌کند که پس از یادگیری دانش، به یادگرفته‌ها توجهی نکرده و آن‌ها را کنار گذاشته است. همچنین، به اهمیت وجود و هستی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که برای رسیدن به حقیقت و درک عمیق‌تر، باید موارد اضافی و بی‌فایده را کنار گذاشت. در نهایت، شاعر به یک نوع تزکیه و پالایش روحی اشاره دارد که در نتیجه آن، به درک بالاتری از هستی و حقیقت می‌رسد.
الهی تا آموختن را آموختم، آموخته را جمله بسوختم، اندوخته را بر انداختم و انداخته را بیندوختم نیست را بفروختم تا هست را بیفروختم.
هوش مصنوعی: خداوندا، هنگامی که یادگیری را فراگرفتم، تمامی آموختههایم را به فراموشی سپردم، آنچه را که جمع کرده بودم کنار گذاشتم و آنچه را که به من داده شده بود، دوباره بررسی کردم. آنچه نبود را کنار گذاشتم تا آنچه هست و وجود دارد را به دست آورم.