مناجات شمارهٔ ۱۸۴
هوش مصنوعی: این متن به نوعی ابراز درخواست و نیایش به خداوند است. گوینده از خداوند میخواهد که با رحمت و لطف خود به بندگانش نظر کند و تأکید میکند که سخنان خداوند آرامشدهنده دلها و دیدار با او موجب حیات واقعی است. درنتیجه، تمام وجود او به یاد خداوند معطوف است.
الهی اگر تو فضل کنی، دیگران چه داد و چه بیداد، و اگر تو عدل کنی فضل دیگرا چون باد. خداوندا گفتار تو راحت دل است و دیدار تو زندگی جان، زبان بیاد تو نازد و دل بهر جان به عیان.
هوش مصنوعی: ای خدا اگر تو به ما نعمت بدهی، دیگران چه کار میکنند و چه چیزی بر ما میگذرد مهم نیست و اگر تو عدالت را برقرار کنی، نعمت دیگران هم مانند باد بیارزش میشود. پروردگارا، حرفهای تو تسکیندهنده دل است و دیدن تو زندگیساز جان آدمی است. زبان به یاد تو مینازد و دل به خاطر زندگیاش همیشه تو را به یاد دارد.