مناجات شمارهٔ ۲۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند متعال و صفات نیکوی او می‌پردازد. شاعر به عظمت و مهربانی خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که او هم در خفا و هم در آشکارا وجود دارد. خداوند نه تنها در چشم‌ها نامرئی است، بلکه در دل‌ها نیز حضوری عیانی دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که خداوند همان‌گونه است که خودش گفته است.
الهی عظیم شانی و همیشه مهربانی، قدیم احسان و روشن برهانی هم نهانی هم عیانی از دیده ها نهانی و جانها را عیانی نه به چیزی مانی تا گویم که چنانی، آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی.
هوش مصنوعی: ای خداوند بزرگ و مهربان، تو از قدیم به احسان و ارائه دلایل روشن معروفی. وجودت هم در پنهان و هم در آشکار است، نه تنها از چشم‌ها پنهانی بلکه در جانها هم نمایان هستی. هیچ چیز نمیتواند تو را وصف کند تا بگویم چقدر بزرگ هستی، آن چیزی که خودت گفتی و به همان شکل که خودت توضیح دادی، همان است.