مناجات شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: شعر به این موضوع اشاره دارد که دوستان خدا در حقیقت سران و سرهنگان جامعه هستند، اما در عین حال بی‌نیاز از خواسته‌های مادی و نگران دنیای مادی نمی‌باشند. آن‌ها خود را درویش می‌نامند، اما در واقع توانگرانی هستند که دردهایی در دل دارند، اما نمی‌توانند و یا نمی‌خواهند از آن‌ها سخن بگویند.
الهی دوستان تو سران و سرهنگانند و بی گنچ و خواسته تو نگرانند و بنام درویشانند و بحقیقت توانگران جهان ایشانند، درد ها دارند و از گفتن آن بیزبانند.
هوش مصنوعی: ای خدا، دوستان تو بزرگان و فرماندهان هستند و بدون داشتن مال و ثروت، نگران تو میباشند. آن‌ها به نام درویشها شناخته میشوند و در حقیقت، آنان ثروتمندان واقعی جهان هستند. آن‌ها دردهایی دارند، اما از بیان آن‌ها ناتوانند.