مناجات شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درخواست بخشش از خداوند است. شاعر به نقص‌ها و گناهان خود اعتراف می‌کند و از خدا می‌خواهد که با بزرگواری و رحمتش، خطاهای او را ببخشد. او به صفات نیک خداوند مثل غفار بودن و ستار بودن اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود کارهای ناپسند انسان، خداوند همچنان رحمت و فضل بی‌نظیری دارد.
الهی هر چند ما گُنه کاریم تو غفاری هر چند ما زشت کاریم تو ستاری، پادشاهان گنج فضل تو داری وبی نظیر و بی یاری سزاست که خطا های ما را در گذاری.
هوش مصنوعی: ای خداوند، هرچند ما در کارهای خود خطا کردهایم، تو بخشندهای. هرچند اعمال ما زشت است، تو پردهپوشی. در میان پادشاهان، تو دارای سرمایهای از فضل و بخشش هستی، و بینظیر و بیهمتا. شایسته است که خطاهای ما را نادیده بگیری و به ما لطف کنی.