مناجات شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شدت درد و رنجی که امروز تجربه می‌کند صحبت می‌کند. او می‌گوید که این درد آنقدر عمیق و تیز است که نه توان تحمل آن را دارد و نه راهی برای فرار از آن وجود دارد. احساس ناآرامی و عدم توانایی در محافظت از خود را به تصویر می‌کشد.
الهی این سُوز امروز ما درد آمیز است، نه طاقت بسر بردن و نه جای گُریز است، این چه تیغ است که چنین تیز است، نه جای آرام و نه روی پرهیز است.
هوش مصنوعی: خدایا، این حساسیت و رنجی که امروز احساس میکنیم بسیار دردناک است. نه توانایی تحمل این وضعیت را داریم و نه جایی برای فرار. این چه نوع دشواری است که اینقدر شدید و تیز است، نه جایی برای آرامش داریم و نه راهی برای دوری از آن.