مناجات شمارهٔ ۲۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ارتباط عمیق خود با خداوند اشاره میکند. زبانش در توحید و عشق الهی غرق شده و عشق در دلش نورانی شده است. او بیان را از الفاظ دور میکند و به حقیقتی درونی میرسد که فراتر از واژههاست.
الهی زبانم در سر ذگر شد و ذکر سر مذکور، دل در سر مهر شد و مهر در سر نور جان در سر عیان شد از بیان دور.
هوش مصنوعی: پروردگارا! زبانم به یاد تو گویا شد و ذکر نامت در دل من مستقر گشت. عشق در دل من زنده شد و آن عشق به نور وجودم روشنایی بخشید و اکنون حقیقتی که در من است از بیان و کلام فراتر رفته است.