شمارهٔ ۷۰ - کمال خجندی

آن سرو که آمد بر ما از چمن کیستوان غنچه که دلها شد ازو خون دهن کیست

آن میوه که از باغ بهشت است درختشکار نزدیک دهن آمده سیب ذقن کیست

چون طلعت خورشید که پوشید غبارشزیر خط ریحان رخ چون باسمن کیست

در دامن گل چاک فتادست ز هر سوای باد صبا بوی تو از پیرهن کیست

در جامه که باشد ببر از آب شود ترآن آب کزو جامه نشد تر بدن کیست

آن خرقه که از دست تو صد پاره نباشددر صومعه از گوشه نشینان بتن کیست

احسنت کمال این نه غزل آب حیات استامروز بدین لطف و روانی سخن کیست